
Komedi, Dram, Romantik

Hannah Warren

Bill Warren

Diana Barrie

Sidney Cochran

Marvin Michaels

Millie Michaels

Harry Michaels

Bunny

Dr. Chauncey Gump

Dr. Willis Panama
Film, aynı otelde konaklayan farklı misafirlerin yaşadığı trajikomik olayları dört ana eksende işler:
Ziyaretçiler: New Yorklu sert bir anne (Jane Fonda), kızının velayeti ve yaşam tarzı üzerine eski kocasıyla (Alan Alda) çatışır.
Oscar Töreni: İngiliz bir aktris (Maggie Smith), Oscar adaylığı için geldiği şehirde, eşcinsel olduğunu gizleyen eşiyle (Michael Caine) olan evliliğini ve kendi özgüvenini sorgular.
Aldatma: Bir iş adamı (Walter Matthau), karısı (Elaine May) otele gelmeden hemen önce odasında sızıp kalmış bir fahişeden kurtulmaya çalışır; bu bölüm filmin slapstick komedi yükünü taşır.
Tenis Maçı: İki dost çift (Richard Pryor ve Bill Cosby), tatillerini bir rekabete dönüştürerek birbirlerine hayatı dar ederler.
Bu bölümler, New York ve Los Angeles arasındaki kültürel farkları, evliliklerin iç yüzünü ve şöhretin ağırlığını mizahi ama yer yer iğneleyici bir dille ekrana yansıtır.
Film, adeta bir "Şöhretler Geçidi" niteliğindedir. Ancak performanslar arasında bir isim sinema tarihine geçmiştir: Maggie Smith. Smith, filmde Oscar'ı kazanamayan bir aktrisi canlandırırken gösterdiği muazzam performansla gerçek hayatta "En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu" Oscar'ını kazanmıştır.
Michael Caine ile olan sahneleri, filmin en duygusal ve derinlikli bölümlerini oluşturur. Jane Fonda ve Alan Alda arasındaki diyaloglar Neil Simon’ın o keskin ve hızlı zekasını yansıtırken; Richard Pryor ve Bill Cosby ikilisi filme fiziksel bir komedi enerjisi katar.
1978 sonunda vizyona giren ve 1979 yılındaki ödül törenlerine damga vuran bu yapım, 1979 Akademi Ödülleri'nde 3 dalda Oscar'a aday gösterilmiştir (En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu, En İyi Uyarlama Senaryo, En İyi Sanat Yönetimi). Herbert Ross’un yönetmenliği, birbirinden kopuk görünen bu hikayeleri otelin koridorlarında başarıyla birleştirir. Film, insan ilişkilerinin hem ne kadar gülünç hem de ne kadar kırılgan olabileceğini aynı anda gösterme becerisine sahiptir.
Maggie Smith’in İronisi: Kendi kariyeriyle ve ödül hırsıyla dalga geçen bir karakterin Oscar kazanışına tanık olmak için.
Neil Simon Diyalogları: Kelime oyunlarının, zekice laf sokmaların ve hızlı tempolu konuşmaların tadına varmak için.
Yıldız Kadro: Bu kadar dev ismi bir arada, formlarının zirvesindeyken izlemek nadir bulunan bir fırsattır.
Eğer bu çok hikayeli ve yıldızlı otel atmosferini sevdiyseniz şunlara da bakmalısınız:
Plaza Suite: Yine Neil Simon imzalı, bu kez New York'ta bir otelde geçen üç farklı hikaye.
Grand Hotel (1932): "İnsanlar gelir, insanlar gider..." temasının ilk ve en büyük klasik örneği.
Four Rooms (Dört Oda): Bir otelde geçen dört farklı yönetmenden dört absürt hikaye.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...