

Princess Ann

Joe Bradley

Irving Radovich

Mr. Hennessy

Ambassador

Countess Vereberg

Gen. Provno

Mario Delani

Giovanni

Charwoman
Prenses Ann, Avrupa turnesinin yoğun protokollerinden ve katı kurallarından bunalmış genç bir kadındır. Roma ziyareti sırasında bir gece gizlice elçilikten kaçar, ancak sakinleştiricilerin etkisiyle sokakta uyuyakalır. Onu bulan kişi ise, başlangıçta kim olduğunu anlamayan ancak durumu fark edince büyük bir haber yakaladığını düşünen Amerikalı gazeteci Joe Bradley olur.
Joe, prensesi tanımamazlıktan gelerek ona şehri gezdirmeyi teklif eder. İkili, Vespa üzerinde Roma’nın ikonik sokaklarını arşınlarken, saklanan kimliklerin gölgesinde samimi bir bağ kurarlar. Bir yanda sorumluluklar, diğer yanda ise sadece bir gün sürecek olan paha biçilemez bir özgürlük hikâyesi gelişir.
Audrey Hepburn, Prenses Ann rolüyle sinema dünyasına adeta bir güneş gibi doğmuştur. İlk başrolünde sergilediği zarafet ve çocuksu merak, ona hak edilmiş bir Oscar kazandırmıştır. Hepburn, karakterin içindeki hapsedilmişlik hissini ve özgürlüğün verdiği neşeyi olağanüstü bir dengeyle yansıtır.
Gregory Peck ise Joe Bradley rolünde, kariyerinin en karizmatik performanslarından birini sergiler. Başta fırsatçı bir gazeteci olarak karşımıza çıksa da, prensese duyduğu hayranlıkla birlikte geçirdiği karakter değişimi Peck’in ustalığını kanıtlar. Eddie Albert ise fotoğrafçı Irving Radovich rolüyle filme harika bir mizahi dinamizm katar.
William Wyler imzalı bu yapım, "modern bir peri masalı" tanımının sinemadaki karşılığıdır. Siyah-beyaz görselliğine rağmen Roma’nın atmosferini izleyiciye buram buram hissettiren film, temposunu hiç düşürmeyen bir romantik komedi klasiğidir. Film, sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda karakterlerin olgunlaşma sürecini de incelikle işler. Final sahnesindeki sessizlik ve bakışmalar, sinema tarihinin en güçlü ve duygusal vedalarından biri olarak kabul edilir.
Klasik sinemanın büyüsüne kapılmak isteyenler ve romantik filmler kategorisinde zirveyi arayanlar için bu film bir zorunluluktur. Şehir estetiğine önem veren gezgin ruhlu izleyiciler ve nostalji tutkunları, Roma’nın 1950’lerdeki dokusunu bu yapımda bulabilirler. Ayrıca en iyi Audrey Hepburn filmleri listesi yapmak isteyen her sinefilin başlangıç noktası burası olmalıdır.
Sinemanın en saf ve en içten dönemlerinden birine tanıklık etmek için izlenmelidir. Roma Tatili, klişelere teslim olmadan hem güldürmeyi hem de hüzünlendirmeyi başaran nadir yapımlardan biridir. Audrey Hepburn’ün ikonikleşen kısa saçları, Vespa turları ve "Gerçeğin Ağzı" (Bocca della Verità) sahnesi gibi kült anlar, filmi sadece bir izlence değil, bir kültürel miras haline getirir.
Özgürlük ve Sorumluluk: Bireysel arzular ile toplumsal görevler arasındaki bitmek bilmeyen çatışma.
Kimlik ve Maskeler: İnsanların statülerinden sıyrıldıklarında gerçekte kim olduklarını keşfetme süreci.
Geçicilik: Hayattaki en güzel anların bazen sadece tek bir güne sığabileceği gerçeği.
Eğer bu filmin yarattığı o zarif ve şehir temalı atmosferi sevdiyseniz, Audrey Hepburn'ün bir başka başyapıtı olan Sabrina ya da modern dönemden bir şehir güzellemesi olan Before Sunrise gibi yapımları mutlaka listenize eklemelisiniz. Ayrıca benzer bir nostaljik hava için Singin' in the Rain gibi döneminin ruhunu yansıtan eserler de keyifli bir tercih olacaktır.
Audrey Hepburn, bu filmdeki rolü için seçmelere katıldığında, kamera kapandıktan sonraki doğal tavırları yönetmen Wyler'ı etkilemiş ve rolü kapmasını sağlamıştır.
Film, o dönem Hollywood stüdyolarında çekilmek yerine tamamen Roma'da, yerinde çekilen ilk Amerikan yapımlarından biridir.
"Gerçeğin Ağzı" sahnesinde Gregory Peck'in elini ceketinin içine saklaması tamamen bir şakadır ve Hepburn'ün oradaki korkusu gerçektir.
Film tamamen İtalya'nın başkenti Roma'da; İspanyol Merdivenleri, Kolezyum ve Trevi Çeşmesi gibi gerçek mekanlarda çekilmiştir.
Film, alışılagelmiş "sonsuza kadar mutlu yaşadılar" sonundan ziyade, karakterlerin sorumluluklarına döndüğü gerçekçi ve buruk bir veda ile sona erer.
Evet, Audrey Hepburn bu filmdeki Prenses Ann performansı ile 1954 yılında En İyi Kadın Oyuncu Oscar ödülünü kazanmıştır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...