Oscar
Akademi Ödülleri (Oscar)

Dram, Tarih

Alicia Marnet

Roberto Ibáñez

Enrique Ibáñez

José

Sara

Benítez
Miller

Ñata

Macci
Gaby
La historia oficial (Resmî Tarih), 1980’li yılların başında, Arjantin’deki askeri diktatörlüğün son günlerinde geçen sarsıcı bir dramdır. Buenos Aires’te yaşayan Alicia, bir lisede tarih öğretmenliği yapan, hali vakti yerinde ve muhafazakâr bir kadındır. Kocası Roberto ile birlikte, yıllar önce evlat edindiği küçük kızı Gaby ile huzurlu bir hayat sürdüğüne inanmaktadır. Ancak sürgünden dönen bir arkadaşının anlattığı "kayıplar" ve işkenceler, Alicia’nın kurduğu bu kusursuz dünyada çatlaklar oluşturmaya başlar.
Alicia, sınıfta öğrettiği "resmî tarih" ile sokaklardaki gerçek hayat arasındaki uçurumu fark ettikçe, kızı Gaby’nin aslında kim olduğunu sorgulamaya başlar. Kendi ailesinin mutluluğunun, başka bir ailenin trajedisi üzerine kurulu olma ihtimali onu içsel bir yıkıma sürükler. Plaza de Mayo Anneleri’nin kayıp çocuklarını arama mücadelesiyle yolları kesişen Alicia, gerçeğin peşine düştükçe sadece devletin değil, en yakınındaki insanın, yani kocasının da karanlık yüzüyle yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Norma Aleandro, Alicia rolündeki performansıyla sinema tarihinin en güçlü kadın portrelerinden birini çiziyor. Bir kadının cehaletten acı bir farkındalığa geçişini, bakışlarındaki değişimle bile hissettiren Aleandro, bu rolüyle Cannes Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülüne layık görülmüştür. Héctor Alterio, otoriter ve sistemin parçası olan koca Roberto rolünde soğukkanlı bir performans sergilerken, Chunchuna Villafañe ise hikâyeye tanıklık ve vicdan unsurunu getiren arkadaş karakteriyle derinlik katıyor.
Yönetmen Luis Puenzo, Arjantin tarihinin en kanlı dönemlerinden birini, büyük politik sloganlar yerine bir ailenin mahremiyeti üzerinden anlatmayı tercih ediyor. Bu tercih, filmi evrensel bir vicdan muhasebesine dönüştürüyor. "Gerçeği bilmek mi yoksa huzurlu bir yalanla yaşamak mı?" sorusunu merkeze alan yapım, kurgusu ve ağırbaşlı anlatımıyla izleyiciyi yormadan sarsıyor. Film, Latin Amerika sinemasına ilk kez Yabancı Dilde En İyi Film Oscar'ını kazandırarak dünya çapında bir başarı elde etmiştir.
Politik dramlardan hoşlanan, tarihin bireyler üzerindeki etkisini merak eden ve güçlü oyunculuk performansları arayan her sinemasever bu filmi mutlaka izlemeli. Politik film türünün en naif ama en etkili örneklerinden biri olan bu yapım, özellikle toplumsal hafıza ve insan hakları konularına duyarlı izleyiciler için bir başyapıt niteliğindedir. Arjantin sinemasına giriş yapmak isteyenler için de doğru bir başlangıç noktasıdır.
La historia oficial, tarihin sadece kitaplarda yazanlardan ibaret olmadığını, bazen bir insanın kendi evinin içinde saklı olduğunu kanıtlıyor. Şiddeti göstermeden, sadece onun bıraktığı izleri ve yarattığı ahlaki çöküntüyü anlatarak izleyiciyi derinden etkiliyor. Bir kadının annelik içgüdüsü ile adalet arayışı arasındaki sıkışmışlığını izlemek, izleyiciye empati duygusunun sınırlarını zorlatan unutulmaz bir deneyim sunuyor.
Toplumsal Hafıza: Geçmişin üzerini örtmenin imkansızlığı ve hatırlamanın zorunluluğu.
İnkar ve Yüzleşme: Konforlu bir yalanın güvenliği ile acı bir gerçeğin yıkıcılığı arasındaki çatışma.
Annelik ve Sahiplenme: Biyolojik bağların ötesinde, bir çocuğun kökenine duyulan etik sorumluluk.
Devlet ve Birey: Otoriter rejimlerin sıradan insanların hayatlarına nasıl sızdığı ve onları nasıl suça ortak ettiği.
Bu filmin yarattığı siyasi atmosferi ve aile içi gerilimi sevdiyseniz, Şili diktatörlüğünü bir reklam kampanyası üzerinden anlatan No veya yine Arjantin'in yakın tarihini polisiye bir kurguyla işleyen El secreto de sus ojos (Gözlerindeki Sır) filmlerini izleyebilirsiniz. Ayrıca diktatörlük sonrası hesaplaşmaları konu alan Costa-Gavras imzalı Missing bu temanın en güçlü eşleşmelerinden biridir.
Film, Arjantin'de askeri diktatörlük sona erdikten hemen sonra, toplumsal yaralar henüz çok tazeyken çekilmiştir.
Yönetmen Luis Puenzo, filmin bazı sahnelerini Plaza de Mayo Anneleri'nin gerçek protestoları sırasında, gizlice ve gerilla tarzı çekim teknikleriyle kaydetmiştir.
La historia oficial, hem Oscar hem de Altın Küre kazanan ilk Latin Amerika yapımı olarak sinema tarihine geçmiştir.
Filmin başrol oyuncusu Norma Aleandro, diktatörlük döneminde sürgüne gönderilmiş bir sanatçıdır; bu da performansına gerçek bir yaşanmışlık katmıştır.
Evet, Arjantin'de "Kirli Savaş" döneminde yaklaşık 30.000 kişi kaybedilmiş ve bu kişilerin hapishanelerde doğan bebekleri yasa dışı yollarla rejim yanlısı ailelere verilmiştir.
"La historia oficial", devletin halka anlattığı ve kitaplarda yazan steril tarihe atıfta bulunur; film ise bu resmî anlatının altındaki karanlık ve saklı "gerçek tarihi" arar.
Duygusal olarak yoğun ve sarsıcı bir yapısı olsa da, hikâye bir dedektiflik kurgusu gibi gizemle ilerlediği için izleyiciyi sürekli merak içinde tutan bir tempoya sahiptir.
Akademi Ödülleri (Oscar)
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...