

Sir John Menier

Ted Markham

Handel Fane

Diana Baring

Doucie Markham
Miss Mitcham

Gordon Druce

Tom Trewitt (uncredited)

Ion Stewart

Bennett
Bir tiyatro topluluğunun genç oyuncusu olan Diana Baring, bir gece aynı topluluktaki arkadaşının cesedi başında, elinde cinayet silahıyla bulunur. Olay gecesine dair hiçbir şey hatırlamayan Diana, mahkeme tarafından suçlu bulunur ve idama mahkûm edilir. Ancak jüri üyelerinden biri olan ünlü aktör Sir John Menier, genç kadının masum olduğuna dair içsel bir şüphe duymaktadır.
Sir John, Diana'nın idam edilmesine engel olmak için davayı kendi başına araştırmaya karar verir. Tiyatro dünyasının kulislerine sızan Sir John, sahnede sergilenen rollerin arkasındaki gerçek kimlikleri ve saklanan sırları birer birer gün yüzüne çıkarır. Film, gerçeğin peşinde koşarken zamanla yarışan bir adamın ve toplumsal önyargıların gölgesinde bir hayat mücadelesini konu alan nitelikli bir platform filmi tadındadır.
Herbert Marshall, Sir John Menier karakterinde sergilediği aristokratik ve zeki duruşuyla filmin çekim merkezini oluşturuyor. Marshall'ın karakterinin iç seslerini duyduğumuz sahneler, oyuncunun sesli sinema dönemine ne kadar hızlı uyum sağladığının bir kanıtıdır. Norah Baring ise suçlanan aktris Diana rolünde, çaresizliği ve masumiyeti yansıtan dokunaklı bir performans sergiliyor.
Yardımcı kadroda yer alan Edward Chapman ve Phyllis Konstam, tiyatro dünyasının karmaşasını ve karakterlerin birbirleriyle olan girift ilişkilerini başarıyla yansıtıyor. Hitchcock, oyuncu yönetiminde sergilediği titizlikle, her karakterin cinayet için bir potansiyel motif taşıdığı hissini izleyiciye vermeyi başarıyor.
Hitchcock, bu filmde sinema tarihinde bir ilke imza atarak "iç ses" tekniğini kullanmıştır. Sir John’un tıraş olurken radyoda çalan müzik eşliğinde kendi kendine düşündüğü sahne, sesli sinemanın dramatik derinliğini artırmak için yapılmış devrim niteliğinde bir buluştur. Yönetmen, tiyatro sahneleri ile gerçek hayat arasındaki çizgiyi bulanıklaştırarak izleyiciye entelektüel bir bulmaca sunar.
Klasik polisiye kurgularını ve "katil kim?" (whodunit) türündeki hikâyeleri sevenler için bu yapım bir hazinedir. Hitchcock’un teknik dehasını ve sesli sinemayı bir anlatı aracı olarak nasıl evrilttiğini merak edenler bu klasik film örneğini mutlaka izlemelidir. Tiyatro atmosferine ilgi duyan ve karakter derinliği olan gerilimleri tercih eden izleyiciler için oldukça tatmin edici bir eserdir.
Murder!, sadece bir cinayet davası değil, aynı zamanda sinemanın bir "gerçeklik kurgulama" sanatı olduğunun kanıtıdır. Hitchcock, filmin sonundaki sarsıcı finaliyle toplumsal tabulardan birine dokunarak dönemine göre oldukça cesur bir hamle yapmıştır. Görsel kompozisyonları ve ses tasarımındaki öncü yaklaşımlarıyla, türün daha sonraki örneklerine ilham kaynağı olmuş bir gerilim filmi başyapıtıdır.
Adaletin Peşinde: Bir bireyin vicdanının, çoğunluğun kararına karşı durma cesareti işlenir.
Sahne ve Gerçek: Tiyatro dünyasındaki maskeler ile gerçek kişilikler arasındaki çatışma anlatılır.
Toplumsal Tabular: Cinayetin arkasındaki motivasyon üzerinden dönemin gizli kalan sosyal gerçekliklerine değinilir.
Eğer bir davanın gizemini çözme temasını sevdiyseniz, Sidney Lumet’in bir jürinin karar sürecini anlattığı 12 Angry Men (1957) benzer bir adalet sorgulamasını işleyen kült bir dram filmi örneğidir. Hitchcock’un tiyatro ve şantaj temalarını harmanladığı Blackmail (1929) ise yönetmenin sesli dönemdeki başarısını pekiştiren bir diğer önemli öneridir.
Hitchcock, filmin iç ses sahnelerini çekebilmek için bir orkestrayı setin arkasına yerleştirmiş ve aktör Herbert Marshall’ın önceden kaydedilmiş sesini plaktan oynatarak sahneyi canlı olarak çekmiştir. Film, Clemence Dane ve Helen Simpson’ın "Enter Sir John" adlı romanından uyarlanmıştır. Ayrıca yönetmen, bu filmin Almanca versiyonu olan "Mary"yi de eş zamanlı olarak çekmiştir.
Evet, Hitchcock bu filmde de geleneğini bozmaz ve Sir John'un cinayetin işlendiği yerin önünden geçtiği sahnede bir sokak sakini olarak ekranda belirir.
Filmin finalinde ortaya çıkan katil profili ve onun motivasyonu, 1930'ların muhafazakâr toplumunda alışılmadık ve cesur bir toplumsal eleştiri barındırdığı için dikkat çekmiştir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...