
Dram, Tarih, Komedi

Clément Mathieu

Rachin

Chabert

Father Maxence

Violette Morhange

Pierre Morhange

Pépinot
Pascal Mondain

Corbin
Le Querrec
1949 yılının Fransa’sında, savaş sonrası dönemin kasveti her yerde hissedilmektedir. İşsiz bir müzik öğretmeni olan Clement Mathieu, "Suyun Dibi" (Fond de l’Étang) adlı sorunlu bir yatılı erkek okulunda gözetmen olarak işe başlar. Okul, acımasız müdür Rachin tarafından "etki-tepki" ilkesine dayanan katı ve cezalandırıcı bir sistemle yönetilmektedir. Mathieu, bu baskıcı ortamda ruhları yaralanmış, hırçınlaşmış ve toplumdan dışlanmış çocuklarla karşılaşır.
Ancak Mathieu, müdürün aksine çocuklara ceza ile değil, sanatla yaklaşmayı seçer. Gizlice bir koro kurarak çocuklara şarkı söylemeyi öğretmeye başlar. Başta direnç gösterse de özellikle içine kapanık ama olağanüstü bir sese sahip olan Pierre Morhange’ın yeteneğini keşfetmesiyle işler değişir. Müzik, okulun gri duvarları arasında bir ışık yakarken, çocukların sadece sesleri değil, hayata bakış açıları da dönüşmeye başlar.
Filmin kalbinde, Clement Mathieu karakterine hayat veren Gérard Jugnot yer alıyor. Jugnot, karakterinin naifliğini, sabrını ve babacan tavrını o kadar içten yansıtıyor ki izleyicinin kalbine dokunmayı başarıyor. Sert ve vicdansız müdür Rachin rolünde François Berléand, disiplin takıntılı otorite figürünü başarıyla canlandırarak hikâyedeki kontrastı güçlendiriyor.
Genç yetenek Jean-Baptiste Maunier, Pierre Morhange rolüyle filmin en büyük keşfi olarak öne çıkıyor. Maunier’in duru ve büyüleyici sesi, filmin müzikal dokusunun temel taşını oluşturuyor. Ayrıca küçük Pépinot rolündeki Maxence Perrin, sevimliliği ve masumiyetiyle filmin en duygusal anlarına imza atıyor.
Yönetmen Christophe Barratier, bu ilk uzun metrajlı filminde duygusallığı klişelere boğmadan aktarmayı başarıyor. Koro, sadece bir öğretmen-öğrenci hikâyesi değil, aynı zamanda sanatın insan onurunu nasıl yücelttiğine dair bir manifestodur. Filmin başarısında Bruno Coulais’in bestelediği ve hafızalara kazınan müziklerin payı yadsınamaz. Dönem atmosferini yansıtan sarı tonlu sinematografi, izleyiciye eski bir fotoğraf albümüne bakıyormuş hissi veren sıcak bir anlatım sunuyor.
Eğitimin sadece kitabi bilgilerden ibaret olmadığını savunanlar ve ilham verici hikâyelerden hoşlananlar için bu film bir başyapıt niteliğinde. Eğer bir öğretmenin bir çocuğun kaderini nasıl değiştirebileceğine dair aile filmi tadında sıcak bir öykü arıyorsanız, Koro tam size göre. Ayrıca müzik tutkunları ve koro eserlerine ilgi duyanlar için de unutulmaz bir deneyim vaat ediyor.
Bu film, en karanlık ve umutsuz görünen anlarda bile bir umut ışığının var olabileceğini hatırlatıyor. Otoriteye karşı nezaketle verilen mücadelenin gücünü görmek ve çocuk ruhunun kırılganlığını anlamak için izlenmesi gereken bir yapım. Sinema tarihinin en etkileyici soundtrack albümlerinden birine sahip olması ve saf bir duygu yoğunluğu sunması, onu zamansız bir klasik haline getiriyor.
Müziğin İyileştirici Gücü: Sanatın travmaları sağaltma ve insanları birleştirme yeteneği.
Eğitimde Yaklaşım: Otorite ve şiddete karşı şefkat ve anlayışın üstünlüğü.
Umut ve Kurtuluş: En zor şartlarda dahi kişinin kendi potansiyelini keşfedebilmesi.
Aidiyet: Kimsesiz çocukların bir grubun parçası olarak kendilerini değerli hissetmeleri.
Bu filmin yarattığı duygu dünyasına yakın olan Ölü Ozanlar Derneği (Dead Poets Society) veya bir öğretmenin müzik aracılığıyla sınıfın kaderini değiştirdiği Music of the Heart gibi yapımları izleyebilirsiniz. Ayrıca yine bir çocuk ve müzik hikâyesi olan August Rush da benzer bir dokuya sahiptir.
Film, 1945 yapımı "A Cage of Nightingales" (La Cage aux rossignols) filminin yeniden çevrimidir.
Başroldeki Jean-Baptiste Maunier, filmdeki tüm şarkıları gerçekten kendi sesiyle seslendirmiştir ve o dönemde bir çocuk korosunda aktif olarak şarkı söylemektedir.
Film, Fransa’da gişe rekorları kırmış ve Yabancı Dilde En İyi Film dalında Oscar adaylığı elde etmiştir.
Evet, filmin müzikleri besteci Bruno Coulais tarafından film için özel olarak bestelenmiş ve kısa sürede dünya çapında bir fenomen haline gelmiştir.
Karakter kurgusal olsa da, hikâye savaş sonrası dönemdeki pek çok yetimhanenin ve yatılı okulun genel durumunu yansıtan gerçekçi bir temele dayanmaktadır.
Filmin orijinal Fransızca ismi Les Choristes'tir ve "Koro Şarkıcıları" anlamına gelmektedir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...