
Komedi, Romantik

Jane Craig

Tom Grunick

Aaron Altman

Ernie Merriman

Jennifer Mack

Blair Litton
Paul Moore

Bobby

Bill Rorich

Martin Klein
Televizyon haberciliğinin altın çağında geçen hikâye, bir haber merkezindeki üç farklı karakterin profesyonel ve duygusal kesişmelerini konu alır. Jane Craig, işine tutkuyla bağlı, yüksek standartları olan ve habercilik etiğinden asla ödün vermeyen idealist bir yapımcıdır. Jane'in en yakın arkadaşı Aaron Altman ise parlak bir zekâya sahip, yetenekli bir muhabirdir; ancak ekran karizmasından yoksun olması onu hep arka planda tutmaktadır.
Bu ikilinin yerleşik düzeni, merkeze yeni atanan Tom Grunick ile altüst olur. Tom, habercilik derinliği zayıf olsa da müthiş bir ekrana yakışırlığa ve izleyiciyi etkileme kabiliyetine sahiptir. Jane, bir yandan Tom’un temsil ettiği "içi boş ama vitrini güzel" habercilik anlayışından nefret ederken, diğer yandan ona karşı koyamadığı bir çekim hissetmeye başlar. Film, bu üçgen üzerinden haberciliğin eğlence sektörüne dönüşmesini ve bilginin yerini duygunun almasını çarpıcı bir şekilde işler.
Holly Hunter, Jane Craig rolündeki enerjik ve titiz performansıyla adeta parlıyor; bir kadının kariyerindeki sert duruşu ile iç dünyasındaki kırılganlığı mükemmel bir dengede sunuyor. William Hurt, sadece yakışıklı olduğu için yükselen ama bunun ağırlığı altında ezilen Tom karakterine şaşırtıcı bir derinlik katıyor.
Albert Brooks ise sinema tarihinin en sempatik ama en talihsiz karakterlerinden biri olan Aaron Altman rolünde, haksızlığa uğrayan dehanın sesi oluyor. Özellikle canlı yayındaki "terleme" sahnesi, hem komik hem de izleyicinin içini sızlatan cinsten. Ayrıca filmin sürprizi olan Jack Nicholson, otoriter ana haber spikeri Bill Rorish rolüyle kısa ama unutulmaz bir etki bırakıyor.
James L. Brooks, bu filmde romantik komedi kalıplarını kullanarak aslında çok sert bir medya eleştirisi yapıyor. Filmin temposu, bir haber merkezinin kaotik yapısını yansıtacak kadar hızlı, diyalogları ise bir o kadar keskin ve düşündürücü. Yönetmenlik dili, karakterlerin zaaflarını yargılamak yerine onları tüm insani yönleriyle kucaklıyor. Haberler, üzerinden onlarca yıl geçmesine rağmen günümüzün "tık odaklı" ve "imaj öncelikli" medya dünyasını öngören vizyoner bir bakış açısına sahip.
Medya sektöründe çalışanlar, gazetecilik öğrencileri ve popüler kültürün mutfağını merak eden herkes bu filmi mutlaka izlemeli. Eğer "akıllıca yazılmış diyaloglar" ve "derinlikli karakter analizleri" sizin için bir filmi vazgeçilmez kılıyorsa, Haberler tam size göre. Tür olarak hem nitelikli bir dram filmleri örneği hem de sofistike bir komedi filmi arayanlar hayal kırıklığına uğramayacaktır.
Film, bize "Gerçek mi daha önemli, yoksa gerçeğin nasıl göründüğü mü?" sorusunu sorduruyor. Romantik bir hikâyenin içine yedirilmiş bu etik tartışma, filmi basit bir aşk üçgeninden çıkarıp entelektüel bir seviyeye taşıyor. Karakterlerin hiçbirinin tam anlamıyla haksız veya tam anlamıyla kusursuz olmaması, izleyicinin kendisinden bir parça bulmasını kolaylaştırıyor. Özellikle habercilik etiği üzerine ders niteliğindeki sahneleri için bile şansı hak ediyor.
İmaj ve İçerik Çatışması: Bilginin derinliği ile görselliğin çekiciliği arasındaki savaş.
Profesyonel Etik: Başarı uğruna ilkelerden ne kadar ödün verilebileceği.
Platonik Aşk ve Dostluk: İş arkadaşlığı ile duygusal yakınlık arasındaki ince çizgi.
Teknolojik Değişim: Medyanın dönüşümü ve bu hıza ayak uydurmaya çalışan insanlar.
Eğer medyanın karanlık ve hırslı yüzünü sevdiyseniz, bir diğer klasik olan Şebeke (Network) filmini mutlaka izlemelisiniz. Daha modern bir bakış açısı için ise Jake Gyllenhaal’ın başrolünde olduğu Gece Vurgunu (Nightcrawler), medyanın etik sınırlarını nasıl zorladığını gösteren benzer bir tema sunacaktır.
Yönetmen James L. Brooks, senaryoyu yazmadan önce yıllarca CBS News gibi büyük haber merkezlerinde gözlem yapmış ve karakterlerin çoğunu gerçek habercilerden esinlenerek oluşturmuştur. Film, 1988 yılında 7 dalda Oscar adaylığı kazanmış ancak o yılın dişli rakipleri nedeniyle ödül alamamıştır. Yine de eleştirmenler tarafından 80'li yılların en iyi yazılmış senaryolarından biri olarak kabul edilir.
Hayır, ancak yapım ekibi gerçekçiliği sağlamak için Washington D.C.'deki gerçek haber merkezlerinin birebir kopyası olan setler inşa etmiştir.
Filmin orijinal adı "Broadcast News"dur ve doğrudan "televizyon haberciliği" anlamına gelir.
Film, geleneksel romantik komedilerin aksine daha gerçekçi, hayatın içinden ve karakterlerin gelişimine odaklanan olgun bir finale sahiptir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...