
Tarih, Dram

Eva Perón

Ché

Juan Perón

Agustín Magaldi
Doña Juana

Brother Juan

Blanca
Elisa

Erminda
Young Eva
Arjantin’in yoksul bir kasabasında, gayrimeşru bir çocuk olarak hayata gözlerini açan Eva Duarte’nin hikayesi, daha en başından itibaren hırs ve azimle örülüdür. Genç yaşta Buenos Aires’e kaçan Eva, burada önce radyo ve sinema dünyasında adını duyurur. Ancak onun asıl yükselişi, karizmatik Albay Juan Perón ile tanışmasıyla başlar. Sadece bir eş değil, Perón’un siyasi vizyonunun en güçlü ortağı haline gelen Eva, ülkenin en alt tabakasını oluşturan "gömleksizler" için bir umut ışığı olur.
Film, Eva’nın güç basamaklarını tırmanışını, halkın ona duyduğu tapınma derecesindeki sevgiyi ve eş zamanlı olarak üst sınıfların ona karşı beslediği nefreti epik bir atmosferde işler. Anlatı, sadece Eva’nın yaşamına değil, aynı zamanda Arjantin’in siyasi çalkantılarına da bir ayna tutar. Bu büyüleyici biyografi, bir kadının imkansızı başarışını ve genç yaşta ölümüyle nasıl ölümsüz bir efsaneye dönüştüğünü notalarla bezeli bir görsellikle sunar.
Madonna, Eva Perón rolünde kariyerinin en iddialı ve olgun performansını sergiliyor. Rolü alabilmek için yönetmen Alan Parker’a yazdığı uzun mektup ve karaktere olan tutkusu, ekrandaki her kareye ve sesindeki her tınıya yansıyor. Antonio Banderas ise hikayenin hem içinde hem dışında yer alan anlatıcı Ché rolüyle, olaylara eleştirel ve alaycı bir perspektif getirerek filmin vicdanı oluyor.
Jonathan Pryce, Juan Perón’un ağırbaşlı ve politik figürünü başarıyla canlandırırken, Madonna ile olan ekran uyumu filmin politik romantizmini güçlendiriyor. Her üç oyuncu da, diyalogların neredeyse tamamının şarkı olduğu bu zorlu müzikal yapıda hem vokal hem de oyunculuk anlamında unutulmaz bir iş çıkarıyor.
Andrew Lloyd Webber ve Tim Rice’ın efsanevi sahne müzikalinden beyazperdeye uyarlanan yapım, Alan Parker’ın usta yönetmenliğiyle devasa bir sinematik şölene dönüşüyor. Film, stüdyo atmosferinden çıkıp Arjantin ve Macaristan’ın gerçek sokaklarına yayılarak müzikallerin o yapay hissini kırıyor ve gerçekçi bir doku kazanıyor. "Don't Cry for Me Argentina" gibi kültleşmiş eserlerin görsel sunumu, sinema tarihinin en ikonik anları arasında yer alıyor.
Müzikal türünün görkemini sevenler ve tarihi figürlerin hayatına ilgi duyanlar için bu yapım bir başucu eseridir. Eğer bir kadının güç dengelerini değiştirdiği dram filmleri ilginizi çekiyorsa, bu yabancı film size aradığınız derinliği sunacaktır. Madonna hayranlarının yanı sıra, görkemli kostüm ve prodüksiyon tasarımı meraklıları da bu görsel şöleni mutlaka izlemeli.
Evita, sadece bir müzikal değil, aynı zamanda kitle psikolojisini ve popülist liderliğin anatomisini inceleyen bir eserdir. Filmi özel kılan, Eva Perón’u ne tamamen bir azize ne de bir fırsatçı olarak göstermesi; aksine onu tüm hırsları ve insani zayıflıklarıyla ele almasıdır. Oscar ödüllü müzikleri ve dönem atmosferini kusursuz yansıtan sanat yönetimiyle, izleyiciyi 1940’ların Arjantin’ine ışınlamayı başarır.
Hırs ve Sınıf Atlama: En alttan en tepeye yükselen bir kadının sınıfsal mücadelesi.
Kitlelerin Gücü: Bir liderin halk üzerindeki büyüleyici ve bazen tehlikeli etkisi.
İmaj ve Gerçeklik: Politikanın bir performans sanatı olarak ele alınışı.
Kısa Ömür ve Miras: Genç yaşta gelen ölümün yarattığı efsaneleşme süreci.
Bu tarzdaki görkemli biyografilerden hoşlanıyorsanız, Édith Piaf’ın hayatını anlatan La Vie en Rose veya bir başka güçlü kadın figürüne odaklanan The Iron Lady filmlerine göz atabilirsiniz. Müzikal ve tarihsel dokuyu bir arada arayanlar için ise Les Misérables (Sefiller), güçlü bir film önerisi olacaktır.
Madonna, çekimler sırasında hamile olduğunu öğrendi ancak bu durum performansı üzerindeki titizliğini değiştirmedi.
Filmde Madonna tam 85 kez kostüm değiştirerek bu alanda bir dünya rekoru kırmıştır; buna Eva Perón’un gerçek kıyafetlerinin kopyaları da dahildir.
Arjantin hükümeti başlangıçta çekimlere karşı çıksa da, Madonna bizzat devlet başkanıyla görüşerek Casa Rosada balkonunda çekim yapma izni almıştır.
Hayır, müzikallerin çoğunda olduğu gibi şarkılar önce stüdyoda kaydedildi ve oyuncular çekimler sırasında bu kayıtların üzerine "lip-sync" yaparak performans sergilediler.
Müzikalde anlatıcı olarak yer alan Ché karakteri, başlangıçta Ché Guevara’dan esinlenilmiştir ancak filmde daha çok halkın sesini ve muhalif görüşü temsil eden anonim bir figür olarak sunulur.
Evet, Arjantin’de işçi sınıfı ve yoksullar arasında Eva Perón bir tanrıça gibi görülüyordu; ancak orta ve üst sınıf için her zaman tartışmalı ve eleştirilen bir figür oldu.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...