Yıldızlararası Filmindeki Su Gezegeninde Geçen 1 Saatin Dünyada 7 Yıl Olması Bilimsel Olarak Mümkün mü?

Sinema tarihinde bizi hem görsel hem de zihinsel olarak en çok sarsan sahnelerden biri, Christopher Nolan’ın Yıldızlararası (Interstellar) filmindeki Miller’ın Gezegeni, yani o meşhur "Su Gezegeni" sekansıdır.

Zaman çizgisine baktığımızda, orada geçen her saniyenin dramatik yükü paha biçilemez. Peki, senaryodaki o matematiksel dehşet; yani "buradaki 1 saat, dünyada 7 yıl" kurgusu ne kadar gerçekçi?

Einstein’ın "Zaman Kurgusu": Kütleçekimsel Zaman Genişlemesi

Filmde Cooper ve ekibi, devasa kara delik Gargantua’nın yörüngesindeki bir gezegene iniyorlar. Editör masasında biz bir sahneyi yavaşlatmak için "slow motion" efektine başvururuz. Evrenin kurgusunda ise bu efektin adı: Kütleçekimsel Zaman Genişlemesi.

Bilimsel olarak bu durum tamamen mümkün. Einstein’ın Genel Görelilik teorisine göre, bir nesnenin kütleçekimi ne kadar güçlüyse, o bölgede zaman o kadar yavaş akar. Su Gezegeni, devasa bir kara deliğin dibinde olduğu için zaman, evrenin geri kalanına göre adeta "ağır çekimde" yaşanıyor.

Miller’ın Gezegeni’ndeki Matematik Gerçek mi?

Filmdeki o meşhur oran (1 saat = 7 yıl), aslında çok uç bir kurgu. Ancak fizikçi Kip Thorne (filmin bilimsel danışmanı), bunun teorik olarak mümkün olabileceğini hesapladı. Bunun gerçekleşmesi için:

• Kara delik Gargantua'nın ışık hızına çok yakın bir hızla dönmesi,

• Gezegenin kara deliğe tam sınırda, en güvenli ama en yakın noktada olması gerekiyor.

Yani Nolan, seyirciyi heyecanlandırmak için kafadan bir sayı atmadı; fiziğin sınırlarını zorlayan bir kurgu yaptı.

Bir Editörün Gözünden: O Meşhur "Tik-Tak" Sesi

Filmi izlerken arka planda duyduğunuz o ritmik tik-tak seslerini hatırlıyor musunuz? Hans Zimmer’ın dehası burada devreye giriyor. Bir editör için bu sesler, sahnenin "BPM" (dakika başına vuruş) değerinden fazlasıdır.

• Her bir "tik" sesi tam 1.25 saniyede bir duyulur.

• Su Gezegeni’ndeki o 1.25 saniye, Dünya zamanıyla tam 1 güne tekabül eder.

Siz ekranda dev dalgaları izlerken, kurgucu aslında kulağınıza şunu fısıldıyor: "Bak, bir gün daha gitti... Bir gün daha bitti." İşte bu, sinemanın zamanı nasıl bir silah olarak kullandığının en iyi örneğidir.

Zaman Farkı: Dramatik Bir Kurgu Aracı

Nolan bu bilimsel gerçeği sadece "bilgi" olsun diye kullanmadı. Bu zaman farkı, filmin en büyük çatışmasını (conflict) yarattı. Gezegende geçirilen fazladan her dakika, Cooper’ın çocuklarının büyümesi, yaşlanması ve onlardan kopması demekti.

Gezegenden döndüklerinde, gemide bekleyen Romilly’nin sakallarının beyazlamış olması, aslında en sert "match cut" (eşleşen kesme) örneğidir. İki farklı zaman dilimini tek bir karede birleştirerek izleyiciye zamanın acımasızlığını gösterir.

Özetle: Bilim mi, Sinema mı?

Yıldızlararası filmindeki su gezegeni senaryosu, bilimsel temellere dayanan bir sinema harikasıdır. 1 saatin 7 yıla bedel olması teorik fizik kuralları dahilindedir, ancak evrende böyle bir yer bulmak samanlıkta iğne aramak gibidir.

Sinema, zamanı bükmeyi sever; ama Nolan bunu bizzat evrenin kendi kurallarıyla yaparak bizi hem ağlattı hem de hayran bıraktı.