
Korku, Gerilim
Tuzak, kızıyla birlikte dünyaca ünlü bir pop yıldızının konserine giden bir babanın, kendini bir anda kusursuzca kurgulanmış bir emniyet operasyonunun ortasında bulmasını konu alıyor. Cooper, dışarıdan bakıldığında kızına düşkün, örnek bir aile babası gibi görünse de, aslında polisin uzun süredir peşinde olduğu "Kasap" lakaplı acımasız bir seri katildir. FBI, katilin bu konsere geleceğine dair kesin bir istihbarat almış ve binlerce hayranın bulunduğu arenayı kaçışı olmayan devasa bir kafese çevirmiştir.
Konser alanındaki yoğun güvenlik önlemlerini fark eden Cooper, çok geçmeden bu organizasyonun aslında kendisini yakalamak için kurulmuş dev bir düzenek olduğunu anlar. Bir yanda hayranı olduğu şarkıcının performansı eşliğinde eğlenen masum kızı, diğer yanda ise her çıkışı tutmuş yüzlerce silahlı polis varken Cooper, yakalanmamak için zekasını ve soğukkanlılığını son sınırına kadar zorlamak zorundadır. Film, izleyiciyi bir suçlunun gözünden kaçış planına ortak ederken, gerilimi her dakikada daha da tırmandırıyor.
Josh Hartnett, Cooper karakterinde kariyerinin en sarsıcı performanslarından birini sergiliyor. Bir saniye içinde şefkatli bir babadan buz gibi bir katile dönüşebilen Hartnett, karakterin yaşadığı içsel paniği ve hesapçı zekayı bakışlarıyla izleyiciye geçirmeyi başarıyor. Onun bu tekinsiz performansı, filmin ahlaki gri alanlarını daha da derinleştiriyor.
Pop yıldızı Lady Raven rolünde izlediğimiz Saleka Shyamalan, sadece şarkılarıyla değil, hikayenin kilit noktalarındaki duruşuyla da filme renk katıyor. Ayrıca operasyonu yöneten deneyimli profil uzmanı rolündeki Hayley Mills, Cooper ile girdiği uzaktan satranç oyununda hikayeye entelektüel bir ağırlık kazandırıyor. Oyuncu kadrosu, dar alanda geçen bu kedi-fare oyununu oldukça dinamik bir seviyede tutuyor.
M. Night Shyamalan, bu filmde "kapalı oda" gerilimini bir konser arenasına taşıyarak türün sınırlarını zorluyor. Yönetmen, izleyiciyi alışılmışın aksine kurbanın değil, katilin safına yerleştirerek rahatsız edici ama bir o kadar da sürükleyici bir anlatım dili yakalamış. Konserin ışıltılı dünyası ile arka planda dönen karanlık operasyon arasındaki zıtlık, görselliği güçlendiren en büyük unsur. Shyamalan’ın meşhur ters köşeleri bu filmde daha çok karakter odaklı ve gerilim dozunu artıran hamleler olarak karşımıza çıkıyor.
Psikolojik derinliği olan, tek mekanda geçen ve izleyiciyi sürekli tahmin yürütmeye zorlayan gerilim filmlerinden hoşlananlar için Tuzak biçilmiş kaftan. Klasik bir seri katil hikayesinden ziyade, bir hayatta kalma ve kaçış stratejisi izlemek isteyen aksiyon severler de bu yapımdan büyük keyif alacaktır. Eğer Shyamalan’ın kendine has tarzını ve Hitchcockvari gerilim öğelerini seviyorsanız, bu suç dolu macerayı mutlaka listenize eklemelisiniz.
Tuzak, seri katil türüne taze bir perspektif getiriyor; avcıyı bir av haline getirip onu binlerce kişinin gözü önünde köşeye sıkıştırıyor. Filmi benzerlerinden ayıran en büyük fark, gerilimi bir konser atmosferinin coşkusuyla harmanlayarak izleyiciye tezat bir duygu dünyası sunması. Josh Hartnett’in büyüleyici geri dönüşü ve yönetmenin gerilimi tırmandırma konusundaki ustalığı, filmi 2025’in en özgün ve konuşulan yapımlarından biri haline getiriyor.
Maskelerin Ardındaki Gerçek: Toplumda "normal" görünen bireylerin sakladığı karanlık kimlikler.
Av ve Avcı Paradoksu: Gücü elinde bulunduranın, bir anlık hatayla nasıl kurban haline gelebileceği.
Baba ve Kız İlişkisi: Suç ve sevginin aynı potada eridiği çarpık ama bir o kadar da gerçekçi duygusal bağlar.
Gözetleme Toplumu: Teknolojinin ve kitlesel organizasyonların birer kontrol mekanizmasına dönüşmesi.
Bu filmdeki klostrofobik kovalamacayı sevdiyseniz, bir telefon kulübesinde sıkışıp kalan bir adamın gerilimini anlatan Phone Booth (Telefon Kulübesi) ilk tercihiniz olmalı. Yine bir suçlunun gözünden anlatılan ve gerilimi yüksek olan Don't Breathe (Nefesini Tut) veya Shyamalan’ın karakter odaklı gerilimlerini seviyorsanız Split (Parçalanmış) bu yapımla benzer duygular uyandıracak başarılı alternatiflerdir.
Film, yönetmen M. Night Shyamalan’ın kızı Saleka Shyamalan’ın gerçek bir konser deneyimi yaşatması fikrinden doğmuştur.
Josh Hartnett, rolüne hazırlanırken gerçek seri katillerin profil analizlerini ve sosyal hayata nasıl uyum sağladıklarını araştırmıştır.
Çekimler, gerçek bir konser hissi yaratmak için binlerce figüran eşliğinde devasa stadyumlarda gerçekleştirilmiştir.
Hayır, Cooper karakteri ve olay örgüsü kurgusaldır; ancak yönetmen hikayeyi kurgularken gerçek operasyonel taktiklerden ilham almıştır.
Tuzak, fiziksel şiddetten ziyade psikolojik gerilime ve "yakalanma korkusuna" odaklanan bir filmdir; bu nedenle bir "slasher" filminden çok bir gerilim-polisiye tadındadır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...