
Müzik, Animasyon, Komedi
Yaşlı ve huzurlu bir adam olan Bay Johnson, kapısına gelen sarı, arsız ve görünüşte masum bir kediden kurtulmaya karar verir. Onu uzak bir ormana bırakır, göle atar, hatta bir sıcak hava balonuyla gönderir. Ancak ne yaparsa yapsın, kedi her seferinde —genellikle Bay Johnson'dan daha hızlı bir şekilde— eve geri dönmeyi başarır.
Kedinin geri dönüşleri her seferinde daha yıkıcı olur ve Bay Johnson'ın hayatı, bu küçük hayvandan kurtulmaya çalışırken tam bir kaosa ve fiziksel yıkıma dönüşür. Finali ise kelimenin tam anlamıyla "ölümsüz" bir espriyle biter.
Görsel Mizah (Slapstick): Film, kelimelere ihtiyaç duymadan sadece zamanlama ve abartılı hareketlerle (Looney Tunes tarzında) izleyiciyi kahkahaya boğar.
Akılda Kalıcı Müzik: Filmin müziği ve o meşhur "But the cat came back, they thought he was a goner..." nakaratı, izledikten sonra günlerce zihninizde dönmeye devam eder.
El Çizimi Estetiği: Cordell Barker'ın kendine has, titrek ve enerjik çizim tarzı, karaktere büyük bir kişilik katar. Kedinin o umursamaz, geniş gülümsemesi hem çok sempatik hem de inanılmaz sinir bozucudur.
Süre: 7 dakika.
Ülke: Kanada.
Önemli Başarı: Genie Ödülleri'nde En İyi Animasyon ödülünü kazanmış ve Oscar adaylığı almıştır.
7'den 70'e herkesin keyifle izleyebileceği bir yapımdır. Özellikle kedi sahipleri, kedilerin o "evi sahiplenen ve asla gitmeyen" inatçı doğasını bu filmde abartılı bir ayna gibi göreceklerdir.
Filmin yönetmeni Cordell Barker, animasyonun çoğunu tek başına, evindeki mutfak masasında tamamlamıştır. Bu düşük bütçeli ve samimi çaba, onu dünya çapında bir animasyon yıldızı haline getirmiştir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...