
Animasyon, Aksiyon, Komedi, Fantastik, Bilim-Kurgu
Huzurlu ve sessiz bir gecede, evinde kendi halinde vakit geçiren bir adam, dış dünyadan gelen tuhaf bir gürültüyle irkilir. Çok geçmeden, evinin duvarlarının ve tavanının kelimenin tam anlamıyla "yarılmaya" başladığını fark eder. Ancak gelenler bildiğimiz yeşil küçük adamlar değildir; bunlar Cordell Barker'ın eşsiz hayal gücünden kopup gelen, fizik kurallarına meydan okuyan ve ne yapacakları kestirilemeyen tuhaf istilacılardır.
İstilacıların eve doluşmasıyla birlikte, sıradan bir akşam yemeği hazırlığı devasa bir kaosa dönüşür. Adam, evini bu davetsiz misafirlerden korumaya çalışırken kendini gerçeküstü bir mücadelenin içinde bulur. Bebek görünümlü tuhaf yaratıklar, eşyaların yer değiştirmesi ve her köşeden fırlayan sürprizlerle dolu bu animasyon, istila temasını daha önce hiç görülmemiş, saykedelik bir mizah anlayışıyla ele alıyor.
Bu yapım, Kanada Ulusal Film Kurulu (NFB) bünyesinde usta animatör Cordell Barker tarafından tek başına sırtlanmış bir projedir. Geleneksel anlamda bir oyuncu kadrosundan ziyade, seslerin ve efektlerin karakterleri canlandırdığı bir yapı hakimdir. Ana karakterin şaşkınlığı, korkusu ve bıkkınlığı, diyalogdan ziyade abartılı vücut dilleri ve başarılı ses tasarımıyla izleyiciye aktarılır.
Barker, yarattığı grotesk ve sevimli arasındaki ince çizgide duran yaratık tasarımlarıyla, her bir istilacıya farklı bir kişilik kazandırmıştır. Filmin ses dünyası, karmaşayı ve mizahı besleyen en temel unsurdur; her patlama, cıyaklama ve gürültü, izleyiciyi bu klostrofobik ama eğlenceli evrenin içine hapseder.
Strange Invaders, el çizimi animasyonun sunduğu sınırsız özgürlüğü sonuna kadar kullanan bir görsel şölen. Yönetmen Cordell Barker, 1950'lerin bilim kurgu filmlerindeki istila klişelerini alıp, onları ev içi bir kargaşaya dönüştürerek harika bir komedi ortaya çıkarıyor. Filmin çizim tarzı kasıtlı olarak pürüzlü ve dinamik; bu da hikâyenin kontrolsüz enerjisini ve karakterin yaşadığı panik duygusunu pekiştiriyor. Sürrealist öğelerin havada uçuştuğu yapım, kısa süresine rağmen izleyicide unutulmaz bir tat bırakıyor.
Klasik bilim kurgu parodilerini seven, absürt mizah anlayışına sahip ve yaratıcı animasyon tarzlarından hoşlanan herkes bu filmi izlemeli. Eğer "Uzaylılar dünyayı ele geçirirse ne olur?" sorusuna verilecek en tuhaf cevabı merak ediyorsanız bu kısa film tam size göre. Aynı zamanda ebeveynliğin getirdiği ani kaos ve kontrol kaybıyla ilgili metaforik anlatımları seven izleyiciler de bu bilim kurgu soslu hikâyeden büyük keyif alacaktır.
Çizgi filmlerin sadece çocuklar için olmadığını, karmaşık duyguları ve durumları ne kadar etkileyici bir şekilde anlatabileceğini görmek için izlenmeli. Strange Invaders, hızı hiç düşmeyen temposu ve her karesinde barındırdığı görsel detaylarla tekrar tekrar izlenmeyi hak ediyor. Bir adamın kendi güvenli alanındaki çaresizliğini bu denli eğlenceli kılabilmek büyük bir yönetmenlik başarısıdır. Oscar adaylığıyla kalitesini tescillemiş bu yapım, animasyon tarihinin en özgün işlerinden biridir.
Kontrol Kaybı: Düzenli bir hayatın aniden dış müdahalelerle kaosa sürüklenmesi.
İstila Psikolojisi: Bilinmeyene karşı duyulan korkunun absürt dışavurumu.
Ebeveynlik Metaforu: Eve gelen küçük, gürültülü ve her şeyi dağıtan yaratıkların çocuk sahibi olmayı simgelemesi.
Sürrealizm: Gerçekliğin sınırlarının zorlandığı, mantık dışı olayların normalleşmesi.
Bu yaratıcı ve enerjik tarzı beğendiyseniz, şu animasyonları da listenize ekleyebilirsiniz:
The Cat Came Back (1988): Yine Cordell Barker imzalı, kurtulmaya çalıştıkça geri gelen bir kedinin hikâyesini anlatan kült bir komedi.
Wallace & Gromit: A Grand Day Out (1989): İcatlar ve tuhaf maceralarla dolu bir başka başarılı İngiliz/Kanada ekolü örneği.
Logorama (2009): Markaların ve logoların dünyasında geçen kaotik bir istila ve aksiyon öyküsü.
Film, 2002 yılında En İyi Kısa Animasyon Filmi dalında Akademi Ödülü'ne (Oscar) aday gösterilmiştir.
Cordell Barker, bu filmi tamamlamak için yaklaşık iki yıl boyunca binlerce kareyi tek tek elle çizmiştir.
Filmin ana karakteri ve yaşadığı olaylar, yönetmenin kendi çocuk sahibi olma sürecindeki duygularından ve "istila edilmiş hissetme" düşüncesinden ilham almıştır.
Hayır, film bilim kurgu ve korku öğelerini parodi amacıyla kullanan saf bir komedi ve absürt animasyon örneğidir.
Bu, yönetmenin ebeveynlik sürecini ve hayatına giren yeni bir canlının yarattığı "tatlı istilayı" sembolize etmek için seçtiği bilinçli bir tasarım tercihidir.
Filmde karakterler arasında anlaşılır bir diyalog yoktur; tüm hikâye nido-sesler, efektler ve karakterlerin abartılı fiziksel tepkileriyle anlatılır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...