
Catherine (Gwyneth Paltrow), hayatını matematik dehası olan babası Robert’a (Anthony Hopkins) adamış genç bir kadındır. Robert, çığır açan keşifler yapmış bir profesördür ancak hayatının son yıllarını ağır bir zihinsel hastalıkla geçirmiştir. Babasının ölümünün ardından Catherine, iki büyük korkuyla baş başa kalır: Babasının matematiksel mirasını devam ettirebilecek midir, yoksa onun zihinsel hastalığını mı miras almıştır?
Babasının eski öğrencisi Hal (Jake Gyllenhaal), Robert’ın arkasında bıraktığı yüzlerce not defterini incelemeye başlar. Bu defterlerden birinde, matematik dünyasını sarsacak kadar önemli, devrim niteliğinde bir ispat (kanıt) bulunur. Ancak büyük bir soru işareti vardır: Bu kanıtı Robert mı yazmıştır, yoksa her zaman babasının gölgesinde kalan Catherine mi? Catherine'in bu dahi ama şüphe uyandıran iddiasını kanıtlaması, hem matematiksel hem de duygusal bir savaşa dönüşür.
Film, oyunculuk performanslarının ön planda olduğu, adeta bir "aktör filmi"dir:
Gwyneth Paltrow (Catherine): Catherine’in kırılganlığını, babasına olan bağlılığını ve dehasının getirdiği o huzursuzluğu muazzam bir derinlikle yansıtıyor. Bu rolüyle Altın Küre adaylığı kazanmıştır.
Anthony Hopkins (Robert): Bir dahi ile bir akıl hastası arasındaki o gel-gitli ruh halini Hopkins’ten daha iyi kimse canlandıramazdı. Geriye dönüş (flashback) sahnelerinde karakterin trajedisini iliklerinize kadar hissettiriyor.
Jake Gyllenhaal (Hal): Hem hocasına hayran hem de gerçeğin peşinde olan genç matematikçi rolünde, hikâyeye dengeli bir enerji katıyor.
Hope Davis (Claire): Catherine’in olaylara daha rasyonel (ve bazen de baskıcı) yaklaşan ablası rolünde, aile içi dinamikleri karmaşıklaştırıyor.
Dahilik ve Delilik: Film, $1+1=2$ kadar net olmayan insan zihnini, matematiksel bir kesinlik arayışı üzerinden anlatıyor.
Tiyatro Tadında Sinema: Tek mekanın (ev) ağırlıklı olduğu sahneler, izleyiciyi karakterlerin duygusal klostrofobisine hapsediyor.
Güven Teması: Filmin asıl "kanıt" arayışı matematiksel bir formül değil; "Sevdiğimiz bir insanın sözüne, somut bir kanıt olmadan inanabilir miyiz?" sorusudur.
Güçlü Diyaloglar: Senaryonun bir oyundan uyarlanmış olması, her kelimenin ve her sessizliğin bir anlam taşımasını sağlıyor.
Miras: Ebeveynlerimizden sadece fiziksel özelliklerimizi değil, yeteneklerimizi ve yaralarımızı da nasıl devraldığımız.
Cinsiyet ve Bilim: Bilim dünyasında bir kadının dehasının, babasının veya bir erkeğin gölgesinde kalma riski.
Zaman: Matematiksel sonsuzluk ile insan ömrünün ve zihninin sınırlılığı arasındaki tezat.
Yönetmen John Madden, daha önce Aşık Shakespeare filminde de Gwyneth Paltrow ile çalışmış ve ona Oscar kazandırmıştı. Bu filmde de aralarındaki bu güçlü kimya hissediliyor. Ayrıca matematik sahnelerinde kullanılan jargon ve yaklaşımlar, konunun uzmanları tarafından da oldukça gerçekçi bulunmuştur.
Toplam 1 adet

Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...