
Korku
Modern sinemanın en vizyoner yönetmenlerinden David Cronenberg, bu kısa metrajlı yapıtında izleyiciyi steril, soğuk ve bir o kadar da hipnotik bir ritüelin ortasına bırakıyor. Film, isimlerinde de belirtildiği üzere, hayata karşı aidiyetlerini yitirmiş ve amaçsızlık denizinde sürüklenen dört kadının, kendi bedenleri üzerindeki en uç deneyimi yaşamalarını konu alıyor. Bu deneyim, geleneksel anlamda bir yıkım değil, yönetmenin tabiriyle bir "vecd" halidir.
Kadınlar, cerrahi müdahaleyi bir tür seksüel ve ruhsal özgürleşme aracı olarak kullanarak, iç organlarının sergilenmesini ve bedenlerinin parçalara ayrılmasını kutsal bir tören gibi deneyimlerler. Acının hazza dönüştüğü bu tekinsiz atmosferde, beden artık korunması gereken bir mahrem değil, sanata ve keşfe açık bir tuvaldir. Cronenberg, insan anatomisinin derinliklerine inerken, ruhsal boşluğun ancak fiziksel bir parçalanmayla doldurulabileceği fikrini kışkırtıcı bir görsellikle işler.
Film, profesyonel oyunculuktan ziyade görsel kompozisyona dayalı bir performans sanatı niteliği taşıyor. Kadın karakterler, Cronenberg’in editoryal vizyonuna uygun şekilde donuk, ifadesiz ama içsel bir huzur içinde resmediliyor. Karakterlerin cerrahi aletler ve kendi anatomileriyle olan etkileşimi, oyuncuların fiziksel varlıklarını birer nesneye dönüştürerek yönetmenin "beden korkusu" (body horror) felsefesini destekliyor.
David Cronenberg, bu kısa filminde kariyerinin temel taşları olan teknoloji, beden ve haz üçgenine geri dönüyor. Yapım, bir sinema filminden çok bir video enstalasyonu veya modern sanat müzesi parçası gibi hissettiriyor. Yönetmen, ameliyat masasını bir sunak gibi kullanarak, izleyiciyi hem iğrendiren hem de büyüleyen bir seyirlik sunuyor. Howard Shore’un minimalist ama gerilim dolu tınıları, filmin meditatif ve karanlık havasını mükemmel şekilde tamamlıyor.
Bu yapım, sadece David Cronenberg’in sadık hayranları ve avangart sinemaya ilgi duyanlar için tasarlanmış bir deneyimdir. Bedenin sınırlarını zorlayan, grafik içeriklerden çekinmeyen ve ana akım hikaye anlatıcılığı yerine saf bir konsept üzerine kurulu yabancı film arayışında olanlar bu yapıtta aradıkları kışkırtıcılığı bulacaklardır.
"Ameliyat yeni sekstir" mottosunu bir adım öteye taşıyan bu film, insan doğasının en karanlık ve bastırılmış arzularına cerrahi bir ışık tutuyor. Dijital dünyanın getirdiği hissizleşmeye karşı, bedenin kanlı gerçekliğini bir çözüm olarak sunması açısından oldukça çarpıcıdır. Cronenberg’in görsel dehasının en saf ve distile edilmiş halini görmek için bu kısa ama etkili gerilim filmi mutlaka izleme listesinde olmalıdır.
Cerrahi Vecd: Fiziksel parçalanmanın ruhsal bir aydınlanma ve en yüksek haz seviyesi olarak görülmesi.
Amaçsızlık: Modern insanın yaşadığı varoluşsal boşluğun ancak radikal bedensel müdahalelerle kırılabilmesi.
Bedenin Nesneleşmesi: İnsan vücudunun kutsallığından arındırılarak incelenmesi gereken biyolojik bir materyale dönüşmesi.
Yalnızlık: "Sevilmeyen" kadınların toplumsal bağlardan koparak kendi içlerine (ve organlarına) yönelmesi.
Eğer bu yapımın sunduğu anatomik ve felsefi dehşeti sevdiyseniz, yönetmenin 2022 yapımı başyapıtı Crimes of the Future bu hikayenin en yakın akrabasıdır. Ayrıca, bedenin sanata dönüşmesini işleyen kışkırtıcı bir başka bilim kurgu denemesi olan Titane (2021) veya Cronenberg’in teknoloji ve bedeni ilk kez bu denli sert buluşturduğu Videodrome (1983) benzer temaları keşfetmek isteyenler için idealdir.
Film, bir NFT projesi olarak tasarlanmış ve yönetmenin dijital sanat ile sinema arasındaki sınırları nasıl bulanıklaştırdığının bir kanıtı olmuştur.
David Cronenberg, filmin ismini bir tür şiirsel manifesto olarak kurguladığını ve her kelimenin karakterlerin ruh halini temsil ettiğini belirtmiştir.
Yapımda kullanılan cerrahi tasarımlar, yönetmenin önceki filmlerinde gördüğümüz biyomekanik estetikle büyük benzerlikler taşır.
Hayır, bu yapım Cronenberg’in belirli bir sanat projesi kapsamında çektiği, kısa ama yoğun bir atmosfere sahip kısa filmdir.
Film, "dissection" (diseksiyon/parçalara ayırma) eylemini sanatsal ve metaforik bir dille işler; görüntüler profesyonel pratik efektlerle yaratılmıştır.
Yönetmen, filmin isminin hikayenin tüm felsefesini (sevgisizlik, amaçsızlık ve bedensel haz) özetlemesini istediği için bu tanımlayıcı başlığı tercih etmiştir.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...