
Naz adındaki genç bir adam, hayatının büyük bir kısmını Hawaii’nin Kaimuki mahallesinde, güvenli ama bir o kadar da durağan bir döngü içerisinde geçirmiştir. Yerel bir radyo kanalında DJ’lik yapan ve kaykay tutkusuyla yaşayan Naz, bir gün radikal bir karar alarak sevgilisiyle birlikte New York’a taşınmaya karar verir. Ancak bu taşınma kararı, sadece valiz toplamakla sınırlı kalmaz; kök saldığı topraklardan, dostlarından ve kimliğini oluşturan tüm detaylardan kopmanın yarattığı içsel bir krize dönüşür.
Film, büyük dramatik patlamalar yerine, gitmek ve kalmak arasındaki o belirsiz süreci, günlük rutinlerin estetiğiyle anlatıyor. Naz'ın taşınma hazırlıkları sırasında yaşadığı tereddütler, mahallesindeki her köşe başıyla vedalaşması ve bilinmezliğe duyduğu korku, izleyiciye oldukça tanıdık gelen bir büyüme hikâyesi sunuyor. Kaimuki'nin kendine has dokusu, Naz'ın ayrılık sancısıyla birleşerek melankolik ama bir o kadar da umut verici bir atmosfere bürünüyor.
Filmin en dikkat çekici özelliği, başrolde yer alan Naz Kawakami'nin aslında kendi hayatından esinlenen bir karakteri canlandırıyor olmasıdır. Bu durum, performansa nadir rastlanan bir doğallık ve içtenlik katıyor. Naz, oyunculuk yapmaktan ziyade, hayatının bir dönemini kamerayla paylaşıyormuş gibi hissettiriyor. Sevgilisi ve yakın arkadaş rollerindeki oyuncular da bu "belgeselvari" havayı destekleyerek, izleyicinin bir arkadaş grubunun içine sızdığı hissini güçlendiriyor.
Oyuncu kadrosunun samimiyeti, filmin editoryal başarısının merkezinde yer alıyor. Karakterler arasındaki diyaloglar o kadar akışkan ve "yazılmamış" gibi duruyor ki, her sahne izleyiciye karakterlerin gerçek duygularına dokunma şansı veriyor.
Yönetmen Alika Tengan, ilk uzun metrajlı filminde Hawaii’yi kartpostallık bir tatil cenneti olarak değil, insanların gerçekten yaşadığı, dertlendiği ve hayaller kurduğu bir "ev" olarak tasvir ediyor. Platform filmi seçkilerinde sade yapısıyla parlayan yapım, lo-fi estetiği ve sakin temposuyla izleyiciyi dinlendiren bir yapıya sahip. Film, büyük şehirlere göç etmenin romantize edilmiş halinden uzak durarak, geride bırakılanların ağırlığına odaklanan dürüst bir yaklaşım sergiliyor.
Hayatında yeni bir sayfa açmak üzere olanlar, konfor alanından çıkmanın sancılarını yaşayanlar ve sakin, karakter odaklı hikâyeleri sevenler için bu yapım mükemmel bir platform filmi tercihi olacaktır. Büyük olaylardan ziyade küçük anların değerini bilen ve bağımsız sinemanın o "kendine has" ruhunu arayan her sinemasever Naz'ın yolculuğuna eşlik etmeli.
Every Day in Kaimuki, izleyiciye "ev neresidir?" sorusunu sordurtmayı başarıyor. Hawaii’nin bilmediğimiz sokaklarında kaykay kayarken, kendinizi aslında çok uzak olmayan birinin iç dünyasında buluyorsunuz. Hem görsel diliyle hem de samimi hikâye anlatımıyla, izledikten sonra insanda hafif bir hüzün ama aynı zamanda yeni başlangıçlar için cesaret bırakan özel bir iş.
Ev ve Aidiyet: Bir mekana kök salmak ve o bağları koparmanın zorluğu.
Belirsizlik ve Korku: Bilindik olanın güvenliği ile bilinmezin çekiciliği arasındaki çatışma.
Büyüme Sancıları: Yetişkinliğe adım atarken verilen zor kararlar ve vedalar.
Günlük Estetik: Sıradan hayatın içindeki küçük güzelliklerin ve rutinlerin önemi.
Eğer bu filmin sakin ve samimi tarzını sevdiyseniz, yine bir büyüme ve arayış hikayesi olan Frances Ha (2012) veya bağımsız sinemanın mumblecore türündeki diğer platform filmi örneklerine göz atabilirsiniz. Hawaii atmosferine farklı bir açıdan bakmak isterseniz The Descendants (2011) daha dramatik bir alternatif olabilir.
Film, Sundance Film Festivali'nde prömiyerini yapmış ve Hawaii yerlisi olan bir yönetmenin elinden çıkan özgün bir eser olarak büyük takdir toplamıştır. Naz Kawakami’nin gerçek hayatta da bir DJ olması ve filmin büyük kısmının yönetmenin ve oyuncuların gerçek yaşam alanlarında çekilmesi, filme o sarsılmaz otantiklik duygusunu katmıştır.
Every Day in Kaimuki kurgusal bir senaryoya sahiptir ancak başrol oyuncusunun gerçek hayatından ve kişiliğinden yoğun izler taşıdığı için "yarı-otobiyografik" bir yapıdadır.
Film, hayatın kendi ritminde akan, yavaş ve düşünsel bir tempoya sahiptir; aksiyon bekleyenlerden ziyade duygusal derinlik arayanlara hitap eder.
Hikâyenin odağı taşınma öncesindeki hazırlık süreci olduğu için film ağırlıklı olarak Kaimuki mahallesinde geçmekte ve oranın ruhunu yansıtmaktadır.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...