Hikâye: Uzaklaşan Yollar, Kesişen Vicdanlar

Kaan (Tolga Tekin), İstanbul’da yoğun iş temposu, modern hayatın hırsı ve lüks yaşantısı içinde savrulan, başarılı bir kariyer sahibi adamdır. Eşi Ece (Özge Özberk) ve çocuklarıyla dışarıdan kusursuz görünen ama içten içe mekanikleşmiş bir hayat sürer. Bu düzen, Kaan’ın Ege’nin bir kasabasında yaşayan babası Eşref’in (Altan Erkekli) rahatsızlanmasıyla bozulur.

Kaan, babasını tedavi ettirmek ve yalnız bırakmamak adına İstanbul’a yanına getirir. Ancak Eşref, o eski toprak nezaketi ve samimiyetiyle, oğlunun bu "camdan ve çelikten" dünyasına sığamaz. Film; babasının varlığıyla kendi geçmişi, vicdanı ve unuttuğu değerlerle yüzleşmek zorunda kalan bir oğlun hikâyesini anlatırken, izleyiciye şu soruyu sorar: "Anne-babanızın sizin hayatınızdaki yeri sadece bir görev mi, yoksa ruhunuzun bir parçası mı?"

Öne Çıkan Unsurlar: Çağan Irmak Estetiği

• Altan Erkekli’nin Devleşen Performansı: Eşref karakterinin o naif ama gururlu duruşu, Altan Erkekli’nin usta oyunculuğuyla birleşince sinema tarihine geçecek bir "baba" figürü ortaya çıkıyor.

• Modern Hayat Eleştirisi: Film, teknolojinin ve kariyer hırsının insanları nasıl yalnızlaştırdığını ve en yakınlarını bile birer "yük" olarak görmelerine sebep olduğunu sert bir şekilde eleştiriyor.

• Görsel ve İşitsel Şölen: Çağan Irmak'ın kendine has sinematografisi ve kalbinize dokunan müzik seçimleri, sahnelerin duygusal etkisini iki katına çıkarıyor.

• Özge Özberk Etkisi: Babam ve Oğlum'dan yıllar sonra tekrar bir Çağan Irmak filminde karşımıza çıkan Özge Özberk, hikâyeye tanıdık ve sıcak bir dokunuş katıyor.

Neden İzlemeli?

• Duygusal Bir Arınma İçin: Uzun zamandır doya doya ağlamadıysanız ve ailenize olan sevginizi tazelemek istiyorsanız.

• Samimi Bir Hikâye Arayanlara: Büyük efektler veya aksiyon peşinde değil, insan ruhuna dokunan "gerçek" bir hikâye izlemek isteyenler için.

• Usta Oyunculuklar: Tolga Tekin ve Altan Erkekli arasındaki o gerilimli ama sevgi dolu baba-oğul çatışmasını izlemek büyük bir keyif.