

Grace (voice)

Gilbert (voice)

Pinky (voice)

Ruth Appleby (voice)

Percy Pudel (voice)

Ken (voice)

Ian / Narelle (voice)

James the Magistrate (voice)
Owen Appleby (voice)

Ben Appleby (voice)
Grace Pudel, trajedilerle örülü hayatı boyunca insanlar yerine nesnelere ve özellikle yavaşlığın sembolü olan salyangozlara sığınmış melankolik bir kadındır. Babasının kaybından sonra ikiz kardeşi Gilbert’tan ayrılmak zorunda kalan Grace, Avustralya’nın gri ve izole köşelerinde kendi kabuğuna çekilir. Hayatın ona sunduğu zorluklar karşısında biriktirme hastalığına (istifçilik) sığınan kahramanımız, geçmişin ağırlığını minik kabukların içinde saklamaya çalışır.
Film, Grace'in Pinky adında eksantrik ve yaşlı bir kadınla tanışmasıyla kabuğundan çıkma sürecini işler. Pinky’nin hayat dolu ve alışılmadık felsefesi, Grace’in yıllardır biriktirdiği kederi ve tozlu anıları sorgulamasına neden olur. Memoir of a Snail, bir kadının travmalarından sıyrılarak hayatın karmaşasına yeniden dahil olma çabasını, stop-motion tekniğinin verdiği benzersiz dokuyla birleştiren derinlikli bir animasyon filmi olarak öne çıkıyor.
Filmin karakterleri, seslendirme sanatçılarının etkileyici performanslarıyla hayat buluyor.
Sarah Snook (Grace Pudel): Succession dizisiyle tanınan Snook, Grace’in içsel kırılganlığını ve utangaçlığını sesine yansıtırken muazzam bir iş çıkarıyor. Karakterin yaşadığı her hayal kırıklığı, Snook’un ses tonundaki ince nüanslarda hissediliyor.
Jacki Weaver (Pinky): Grace’in hayatını değiştiren enerjik ve bilge Pinky karakterine sesiyle hayat veren Weaver, filme ihtiyaç duyduğu neşeyi ve hayat enerjisini katıyor.
Kodi Smit-McPhee (Gilbert Pudel): Grace’in ayrı düştüğü ikiz kardeşi Gilbert olarak, karakterin maruz kaldığı zorlukları ve derin özlemi başarıyla yansıtıyor.
Yönetmen Adam Elliot, "Mary and Max" filminde olduğu gibi yine izleyiciyi duygusal bir yumrukla baş başa bırakıyor. Memoir of a Snail, stop-motion animasyonun sadece çocuklar için olmadığını, aksine yetişkinlerin en karanlık korkularını ve en saf umutlarını anlatmak için ne kadar güçlü bir araç olabileceğini kanıtlıyor. Filmin görsel dili, Grace’in iç dünyasını yansıtan sepya tonları ve detaylı kil figürleriyle bezeli. Temposu, tıpkı filmin adındaki salyangozlar gibi ağır ama kararlı; bu yavaşlık izleyiciye karakterin acısını iliklerine kadar hissetme fırsatı tanıyor.
Bu yapım, hayatın içindeki trajikomik unsurları seven, melankolik hikayelerden keyif alan ve animasyonda sanatsal derinlik arayan izleyiciler için biçilmiş kaftan. Özellikle yalnızlık, aidiyet ve yas süreçleri üzerine kafa yoran sinemaseverler, bu dram filmi içerisinde kendilerinden çok fazla parça bulacaklar. Yetişkinlere yönelik animasyonların o kendine has çiğ ve dürüst anlatımını sevenler kaçırmamalı.
Filmi izlemek için en büyük neden, Adam Elliot’ın benzersiz "claymation" tarzının yarattığı samimiyettir. Dijital mükemmeliyetten uzak, parmak izlerinin ve el emeğinin her karede hissedildiği bu dünya, hikayeyi daha insani kılıyor. Memoir of a Snail, en umutsuz anlarda bile bir arkadaşlığın veya bir hobinin insanı nasıl ayağa kaldırabileceğini gösteren, kalbi olan bir film. Ayrıca, toplumsal normların dışında kalan "tuhaf" insanların güzelliğini kutlamasıyla da fark yaratıyor.
Yalnızlık ve İzole Olma: Toplumdan kaçma ve kendi güvenli kabuğuna sığınma arzusu.
Kardeşlik Bağı: Koşullar ne olursa olsun kopmayan, acıyla perçinlenmiş ikiz kardeşlik bağı.
Biriktirme ve Geçmiş: Eşyaların anıları temsil etmesi ve geçmişin yüklerinden kurtulma zorluğu.
Yaşlılık ve Bilgelik: Farklı kuşakların birbirine kattığı perspektif ve yaşam sevinci.
Eğer bu filmin yarattığı hüzünlü ama sıcak atmosfer sizi etkilediyse, yönetmenin bir önceki başyapıtı olan ve yine yalnız iki ruhun mektup arkadaşlığını konu alan Mary and Max filmini mutlaka izlemelisiniz. Ayrıca, hayata tutunma çabasını fantastik bir dille anlatan Guillermo del Toro sunar: Pinokyo da stop-motion sanatının gücünü görmek için harika bir fantastik film önerisidir.
Yönetmen Adam Elliot, filmin yapım süreci boyunca binlerce küçük kil figür ve minyatür dekor kullanmıştır.
Film, dünya prömiyerini yaptığı Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali’nde en büyük ödül olan Kristal Ödülü’nü kazanmıştır.
Senaryoda yönetmenin kendi gözlemlerinden ve çevresindeki "eksantrik" insanlardan esinlenmeler bulunmaktadır.
Hayır, film temaları, işlediği trajik olaylar ve bazı yetişkin içerikleri nedeniyle yetişkinlere ve genç yetişkinlere hitap eden bir animasyondur.
Salyangozlar hem Grace’in yavaşlığını ve çekingenliğini hem de saldırılara karşı korunduğu sert kabuğunu simgeliyor.
Tamamen biyografik olmasa da yönetmen Adam Elliot, hikayeyi "gerçek insanlardan ilham alan bir kurgu" olarak tanımlıyor.
Yorum yazmak için giriş yapınız.
Yükleniyor...